Sultan Alparslan’dan tüm insanlığa ders – (Yavuz Bahadıroğlu)

0
158

İnsanı yücelten başarıları değil, insanlığıdır. Sultan Alparslan hayattan ders alabildiği, kendi kusurlarını görebildiği için büyüktür!

Bizans’ın mağrur imparatoru Romen Diyojen,Malazgirt Savaşı’nda yenilmiş, kalabalık ordusu perperişan olup dağılmış, kendisi de esir alınmıştı…

Büyük Selçuklu Sultanı Alparslan’ın huzuruna çıkarıldı…

Sultan Alparslan, imparatoru yanına buyur etti. Diogenes gözlerine inanamıyordu. Oturup oturmamakta tereddüt gösterince:

“Buyurun, rahatınıza bakın İmparator Hazretleri” dedi Alparslan, “savaş kader olunca netice de kader olur. Kimi zaman yener, kimi zaman yeniliriz. Mahzun olmayınız.”

İmparator, dikkatle düşmanının yüzüne bakıyordu. Sultan’ın yüzü güleçti. Ama gülüşü alaycı değildi. Hüzünlü gibiydi.

Biraz olsun rahatlamıştı.

“Bana ne yapacaksınız?” diye sordu, otururken.

Alparslan, soruyu soru ile karşıladı:

“İmparator Hazretleri, ben sizin elinize düşmüş olsaydım, ne yapardınız?”

Diyojen dürüstçe cevap verdi:

“Kamçılatırdım… Demir kafese koyup tüm Hıristiyan dünyasını dolaştırırdım… Sonra da Papa hazretlerine armağan ederdim.”

“Peki, benim size ne yapacağımı düşünüyorsunuz?”

“Ya öldüreceksiniz yahut da bir savaş esiri sıfatıyla, demir kafese koyup bütün İslâm ülkelerini dolaştıracaksınız.”

Alpaslan gülümseyerek son sözünü söyledi:

“Söylediklerinizin hiçbirini yapmayacağım! Zira inancım insanın aşağılanmasına engeldir. Aslında sizi serbest bırakmayı düşünüyorum.”

Bu son derece insani bir duruştur (aynı duruş bazı Osmanlı padişahlarında da var) ve Sultan Alparslan’ın bu duruşunun kaynağı Devr-i Saâdet’dir (Peygamber-i Âlişan devri).

Malum: Peygamber-i Âlişan Efendimiz, Mekke fethinden sonra, eski düşmanlarını etrafına toplayıp sormuştu: “Ey Kureyş cemaâtı! Size şimdi nasıl bir muâmele yapacağımı sanıyorsunuz?”

Yıllar sonra aynı soruyu, öldürülmeyi bekleyen esiri Bizans İmparatoru’na soran Sultan Alparslan, belli ki, yüreğini Peygamber’inin yüreğiyle bütünlemişti.

İmparator Diyojen’e bol miktarda para verdi, yanına muhafızlar kattı ve ülkesine uğurladı. Ama ülkesinde mağluplara hayat hakkı yoktu. İmparator, kendi vatandaşları tarafından katledildi.

İnsanı yücelten başarıları değil, insanlığıdır. Sultan Alparslan hayattan ders alabildiği, kendi kusurlarını görebildiği için büyüktür! Onu büyük zaferler kazanan bir hükümdar olduğu için değil, bugün bize “insanlık dersi” vermeye kalkışan Avrupa ile birlikte tüm insanlığa, tarih içinden “insanlık dersi” veren örnek bir “insan” olduğu için tanımaya muhtacız.

Yeni Akit

———————————-

Yavuz Bahadıroğlu

 

DİĞER KÖŞE YAZILARI