Ana Sayfa Yazarlar Kemal Öztürk Safları bozmak, adam eksiltmek, muhalefet doğurmak – (Kemal Öztürk)

Safları bozmak, adam eksiltmek, muhalefet doğurmak – (Kemal Öztürk)

0
Safları bozmak, adam eksiltmek, muhalefet doğurmak – (Kemal Öztürk)

Etrafınıza bakın, bir köşe yazarına, bir gazeteciye, bir entelektüele yetecek yüzlerce hayati konu var. Peki neden bunları tartışmıyorlar da, kendi içindeki insanlarla uğraşıyor bazıları?

Gündem sıkıntısı var sanki. AK Parti'ye yakın medya kendi içinde tuhaf bir tartışmaya girdi. AK Parti muhalifleri de “sitcom” izler gibi, bu anlamsız ve tuhaf tartışmayı elini ovuşturarak izliyor.

Sanırsınız ki, ülkede sorun bitti, üzerinde kafa yoracak mesele bitti. Kendini zorlayan rakip olmayınca, kendi kendiyle rekabet ediyor sanki. Sanırsınız bu tartışmalar derinlikli, hikmetli, yaratıcı.

Sanırsınız bu kalem oynatanlar bir aydın derdiyle dertli, geceleri gözüne uyku girmeyen millet, ülke, ümmet, insanlık aşığı. Derdi var, derdinden söyleyecek sözü var sanki.

Gelin görün ki öyle değil durum.

Neden hayati konuları konuşmuyorlar?

Derdimiz çok, ülkenin sorunları çok, acımız çok, sancımız çok. Yani boş bir günümüz yok ki acılı bir olay yaşamayalım.

Sadece Sur, Cizre ve Nusaybin'de PKK'nın neden olduğu dram üzerine onlarca yazı dizisi, belgesel, yüzlerce makale yazılabilir.

Sadece IŞİD üzerine, IŞİD'in İslam dünyasında, batı ülkelerinde din algısını tahrifatı üzerine onlarca kitap yazılır, filimler yapılır.

Sadece Paralel Örgütün, inanç sistemi, dini duygular üzerinde yaptığı erozyonu yazmak, aylar sürer, yıllar sürer.

Mültecilerin yaşadığı dram, onların Akdeniz sularına gömülen hayatları, sinema filmi olur, roman olur.

Türkiye son yılların en ciddi diplomasi atağına geçmiş, radikal değişimler oluyor.

PKK, PYD, IŞİD her gün can alıyor, eylen yapıyor, gençleri kandırıyor, çocuklarımızı çalıyor.

Yani etrafınıza bakın, bir köşe yazarına, bir gazeteciye, bir entelektüele yetecek yüzlerce hayati konu var.

Peki neden bunları tartışmıyorlar da, kendi içindeki insanlarla uğraşıyor bazıları?

AK Parti'nin taşıyıcı kolonları yıpratılıyor

AK Parti'nin en önemli damarına, en önemli hattına, omurgasına doğru yapılan salvoları fark ediyor musunuz? İslamcılar, dindarlar, muhafazakarlar, Milli Görüşçüler, milliyetçiler, en çok hedef alınan kesimler bunlar. Yani AK Parti'nin, bu hareketin en güçlü kirişleri, taşıyıcı aksları, kolonları hedefte.

Ne yapmak isteniyor olabilir?

Bugüne kadar hareketin kurucu lideri Erdoğan'a doğrudan yapılan tüm saldırılar başarısız oldu. Çünkü herkes Erdoğan'ın etrafında kenetlendi, onu korumak için siper oldu. Gezi, Paralel, PKK cepheden açtıkları savaşları kaybetti.

Buraya çok dikkat edin

Erdoğan'a saldırarak onun hiçbir yol arkadaşını koparamadılar, saflarına çekemediler, hareketi sekteye uğratmadılar. Erdoğan karşıtlığı üzerinden üretilmiş hiçbir düşman, bu hareketi yıkamadı. Ama şimdi çok sofistike bir şey yapılıyor. Erdoğan'a sahip çıkılarak, ona sarılarak etrafındaki insanlardan, mücadele arkadaşlarından düşman üretiliyor. Buraya çok dikkat edin. Dosttan düşman üretmek kadar tehlikeli ve yıkıcı bir hamle olabilir mi?

Gezi'de, Paralel'de, PKK saldırılarında göğüslerini siper etmiş insanlar, şimdi teker teker 'düşmana', 'hain'e dönüştürülüp, uzaklaştırılıyor. Buna mevzi boşaltmak, adam eksiltmek, safları bozmak denir. Bunu yaparken, Erdoğan aşkıyla, AK Parti'yi savunmak adına yapıyorlar bir de. Ne kadar şaşılacak bir durum!

Peki bunu yapanlar kimler? Yolda bulunmuş paralı lejyonerler ve onların çıkar ortakları. Nerede yapıyorlar bu hoyratça saldırıları? “Bizim” dediğimiz televizyonlarda, gazetelerde ya da isimsiz sitelerde, hesaplarda, bildirilerde.

İnsanlar sadece incinmiyor muhalifleşiyor

Dile bakın, üsluba bakın, tarza bakın, mantığa bakın, edebe bakın… yerlerde sürünüyor hepsi. Saldırıları öylesine hoyratça, öylesine acımasızca yapıyorlar ki, en küçük itham, “kripto paralel, hain, menfaatçi…” İnsanlar ötekileştirilirken sadece incinmiyor, sadece kırılmıyor; aynı zamanda, öfkeleniyorlar, bileniyorlar ve sonra da muhalefet etme isteği doğuyor.

Kime karşı? Önce bu hoyratça saldırıları yapanlara karşı. Sonra bunları cesaretlendirdiğini, beslediğini düşündükleri kişilere karşı. Ve nihayet tüm bunlara “dur” demeyen yöneticilere karşı muhalefet oluşuyor.

İşte kendi muhalefetini doğurmak böyle bir şey.

Liberallerin bu partiden, bu hareketten uzaklaşması başka bir şey, ana damarı temsil edenlerin uzaklaşması, muhalefet tarafına itilmesi başka bir şey. Biri bu büyük yapıda tuğlayı, diğeri taşıyıcı kolonları, tutucu kirişleri temsil ediyor. Temel sağlam olsa da, kirişler ve kolonlar kesilirse, bina çöker.

Şimdi ülkenin ve dünyanın en hayati gündemlerini bir kenara bırakmış, kirişleri ve kolonları yıpratan bu insanların iyi niyetinden bahsede bilir miyiz? Hadi en iyimser haliyle 'cehalet' diyelim. Ya cehalet değilse?

Yeni Şafak

———————————-

Kemal Öztürk

 

DİĞER KÖŞE YAZILARI