Kuyu

0
789

Kör kuyuya düşsek bile kuyudan kurtulmak için bir ihtimal her zaman vardır.

Günlerden bir gün, köylerden birinde bir çiftçinin eşeği kör kuyuya düşmüş. Eşek saatlerce acı içinde kıvranmış ve bağırıp durmuş.

Eşeğin sesini duyan sahibi gelip baktığında zavallıyı kuyunun dibinde görmüş. Çaresiz adam, köylüleri yardıma çağırmış.

Köylüler kör kuyudaki eşeği kurtarmak için ne yapacaklarını düşünmeye başlamışlar. Nihayetinde eşeği kurtarmanın imkânsız olduğuna kanaat getirmişler ve bunun için çalışmaya değmeyeceğine karar vermişler.

Tek çare, kuyuyu toprakla örtmektir. Herkes eline aldığı kürekle kuyunun içine toprak atmaya başlamış.

Zavallı hayvan, üzerine atılan toprakları, her seferinde silkeleyerek dibe dökmüş. Eşek, silkeleyerek ayaklarının altına aldığı toprak sayesinde her defasında biraz daha yükselmiş ve sonunda yukarıya çıkmayı başarmış.

Köylüler, eşeğin kuyudan dışarı nasıl çıktığına çok şaşırmışlar.

İşte hayat da bazen bizim üzerimize yüklendikçe yüklenir. Üzerimiz toz toprakla örtülüyormuş gibi olur. Bunlarla baş etmenin tek yolu, silkinerek kurtulmak, aydınlığa adım atmaktır. Kör kuyuda olsak bile…

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.